Que haberá na barriga de mamá?

Áslaug Jónsdóttir

28 pp. 22,5 x 21,5 cms
ISBN: 978-84-16460-61-8

Quero peixe! é un conto islandés para nenas e nenos que saben o que queren. Escrito e ilustrado pola premiada autora Áslaug Jónsdóttir, narra a historia dunha nena que ten moi claro o que desexa, pero nin papá nin mamá semellan entendela. Un relato divertido e sinxelo creado para interactuar coas lectoras e lectores máis novos.

Traducido por Lawrence Schimel (coa colaboración de Quique Alvarellos).

TEXTO CONTRACAPA
Mar ben sabe o que quere.

ARGUMENTO
Mar ben sabe o que quere. Ela quere peixe! Papá e mamá cren saber o que pide Mar, e tráenlle xoguetes, roupa… e pensan que lle van gustar, pero Mar non quere iso. Ela quere peixe. Despois de moitas voltas e reviravoltas, mamá e papá entenderán por fin o que quere Mar e cociñan para ela o seu prato favorito.

CLAVES PARA A LECTURA
Describe a vida cotiá dun matrimonio cunha filla. A nena, que aínda non sabe ler nin escribir, ten unha idea firme na cabeza: quere comer peixe, pero papá e mamá nin se imaxinan que iso é precisamente o que ela quere. Non a entenden, e tráenlle unha chea de cousas que ela non pedía.

A historia reflicte a frustración dunha nena cuxos pais non chegan a entender o que ela pide.

Ilustracións moi doadas e directas que reforzan a comprensión das emocións da protagonista.

A obra revela, dun xeito divertido, a incapacidade que ás veces teñen os adultos para “escoitar” ás crianzas e entender o que elas realmente desexan.

Idade de interese: +3

Nivel de lectura: +5

40 pp. 28 x 21,5 cms
ISBN: 978-84-16460-39-7

Divertidísima aposta gráfica chea de humor e caricatura. Escrita e ilustrada polo artista de Nova York Peter Brown e traducida agora ao galego, A miña profe é un monstro! (Diso nada.) fomenta o diálogo e convida ás persoas a coñecerse mellor para loitar contra os prexuízos. Novo título da colección Verdemar de Alvarellos Editora.

TEXTO CONTRACAPA
Ás veces os monstros non son o que aparentan.

ARGUMENTO
As clases comezaron e Brais ten un problema tremendo. O seu problema chámase a “profe Lola”. Ela é un monstro real, mesmo ten a pel verde e os seus dentes son enormes e afiados… El quere fuxir dela. Non obstante, un venres despois da escola, nun encontro casual no parque, os dous se poñen a falar e Brais descobre na profe Lola a outra persoa que non imaxinaba…

CLAVES PARA A LECTURA
Descubrirse o un ao outro falando. Coñecerse mellor e dialogar para loitar contra os prexuízos. Velaquí a mensaxe principal deste divertido conto, ilustrado con moito humor e caricatura. O rostro da mestra vai cambiando e facéndose doce cando o seu alumno atopa nela un ser humano sensible e alegre.

Como actividade práctica co alumnado pódese traballar na realización dun sinxelo avión de papel. Tamén, ir buscando e analizando os cambios que se producen no aspecto físico da profesora.

María Reimóndez | Ilustrado por Vanesa Álvarez

32 pp.
21,5 x 21,5 cms
ISBN: 978-84-16460-81-6
Capa dura.
Cosido a fío.
Impresión offset.

Escrito por María Reimóndez e ilustrado por Vanesa Álvarez, O meu avó e o queixo é o título dun dos novos contos Verdemar de Alvarellos Editora da primavera/verán de 2020. Unha orixinal historia entre un avó e a súa neta tecida arredor do afecto, do humor e da gastronomía. E cunhas orixinais ilustracións inspiradas nos graffitis urbanos.

Para o meu avó, o mundo debe de ser coma un queixo.

• Idade de interese: +3
• Nivel de lectura: +5

ARGUMENTO

Avó e neta comparten o amor polo queixo. Entre eles establécese un divertido diálogo a través do que iremos descubrindo deliciosos queixos de Galicia e do mundo coma o Manchego, o Cebreiro, o de Arzúa ou o Gruyère. Os intres compartidos entre neta e avó convértense en grandes fiestras abertas a un mundo… que é redondo coma un queixo!

CLAVES PARA A LECTURA

María Reimóndez: O meu avó José —ou Pepe— Meilán, que as dúas cousas lle chamaban, deixounos cando eu tiña trece anos, mais o seu paso pola miña vida, coma o de todas as boas persoas, perdura ata hoxe no tempo. Del fican un certo sentido do humor, o que lle gustaba cantar habaneras, o seu traballo no taller con camións e coches de todos os tipos e, sobre todo, o amor que compartimos polo queixo. Un punto de encontro para mediar calquera distancia, para usar os sentidos cando non hai posibilidade doutros entendementos. 

Escribín este libro para lembrar como as persoas perduran en nós, mesmo cando pensamos que as perdemos. E, tamén, como non, para renderlle unha boa homenaxe a esa marabilla diversa do coñecemento humano que son os múltiples queixos.

Vanesa Álvarez: Esta historia é un regreso á infancia. Quixen expresalo mesturando personaxes reais [as propias avoas e avós da autora, da ilustradora e do editor] cunha estética de arte urbana e retratos que parecen “stencils” ou estarcidos —un tipo de graffitis— que eu traballo moito, a base de estampados e cores actuais.