66 pp . 14 x 21 cms.
ISBN 978-84-18567-63-6
PAPEL FSC Amigo dos Bosques
Inclúe código QR con poemas recitados pola autora.
«A voz inmaculada dunha muller orfa que sabe que perdeu a súa condición de filla». Así define os novos versos de María Álvarez Landesa a tamén poeta Míriam Ferradáns, no limiar a esta obra, Os pozos elegantes das clavículas, na que a autora rende homenaxe á súa nai. O libro inclúe un código QR onde escoitar á autora recitando algúns dos seus poemas.
A AUTORA RECITA OS SEUS POEMAS:
O novo libro de poemas de María Álvarez Landesa leva por título Os pozos elegantes das clavículas (Alvarellos Editora, 2024). Ofrécenos nel, en palabras da autora do limiar, Míriam Ferradáns, «a voz inmaculada dunha muller orfa que sabe que perdeu a súa condición de filla».
»A través dunha retrospectiva tenra, madura e, en certo modo, irreverente, viaxamos canda ela a unha infancia en primeira persoa, a unha continua poética da apelación do nós.
»Indefensa, a poeta percorre distintos períodos vitais á intemperie. A súa voz coloniza un libro inzado dunha dozura suave pero firme como única ferramenta posible.
Convídovos a gozar desta paisaxe. Permitirnos a delicia da tristeza que nos ofreceOs pozos elegantes das clavículas é unha pausa necesaria».
POEMAS RECITADOS POLA AUTORA
O libro inclúe un código QR onde poder escoitar á autora recitando algúns destes poemas, sobre as bases musicais de Paco Dicenta.
María Álvarez Landesa (Vigo, 1970). Era moi noviña cando aprendeu que, na area mollada da praia, podía xogar coas letras e escribir todas as historias que xa inventara o vento. Entre Vigo, Santiago de Compostela e Dijon estudou Filoloxía Hispánica polo pracer de vivir nas palabras. Tamén nos libros. Dá aulas para aprender un pouco máis cada día e forma parte do colectivo de escrita feminista As Comadres das Letras, con quen en 2023 publicou a obra coral Contármonos (Alvarellos Editora). De 2022 é o seu libro Como dúas crebas, que viu a luz da man das súas compañeiras. «Son ginkgo biloba no outono, faísca no inverno, candea na primavera e limoada no verán. Pés na terra e rizos onde aniñar, gústame sentir que a vida é pura sinestesia para deixar que o verso limpo se encargue da evocación». (Fotografía da autora: Eva Teixeiro).
Non se atoparon produtos que concorden coa selección.
1º Premio Certame Literario-Concello de Vilalba, 2011
Formato: 76 pp. 14×21 cms
ISBN: 978-84-89323-44-5
Un conmovedor relato en verso arredor da derradeira etapa vital da nai do autor, enferma de Alzheimer. “Unha viaxe profunda e estremecedora”, en palabras no prólogo da poeta Eva Veiga. Ela afirma: “Cando a fala se retira, aparece a escrita”. E o poeta escribe: “Xa non sentes que abril / trouxo tépedas choivas”.
Esta obra obtivo o I premio no XXXVII Certame Literario do Concello de Vilalba (2011).
Telúrica é un berro que sae do profundo, unha forza que se revira contra nós e que participa da terra. Herdeiro da mellor tradición poética dunha comarca tan literaria como a luguesa da Terra Chá, Xosé Otero Canto penetra como “o lume nas entrañas” na terra convertida en “corpo sacratísimo dos nosos”, mais tamén “sementada de luz” e “bébeda de auga”, unha terra moura que agroma en verde, tatuada e esculpida en vento.
Nestes poemas, a riqueza léxica actúa cun brío fortificado ante o bastión inexpugnable do Telúrico.
Xosé Otero Canto logrou coa solidez enérxica da palabra o Primeiro Premio do Certame Literario do Concello de Vilalba na súa edición nº 42 (2016).
O presente volume enriquécese coas ilustracións de José María Lugilde.
Realidade e ficción. A novela/manifesto do artista portugués Leonel Moura.
Páxinas: 98
Medidas: 14×21 cm
Idioma: galego
Tradución do portugués: Ramón Nicolás
ISBN: 978-84-89323-41-4
Encadernación: rústica con lapelas
Data de publicación 1ª edición: setembro, 2010
Gianfranco andaba obsesionado polo contido das pequenas latas creadas por Piero Manzoni en 1961. Quería abrir unha delas para averiguar se eran realmente as feces do artista as que estaban dentro. Este é o punto de partida dunha novela fascinante que, mesturando xéneros (realidade e ficción, novela negra, diario íntimo, ensaio…), percorre a arte máis subversiva e incomprendida do século XX. Traducida do portugués ao galego polo profesor e crítico literario Ramón Nicolás. Esta obra foi recoñecida co Premio da Edición de Galicia 2010 á Mellor Tradución do ano.
2º Premio no XL Certame de Poesía do Concello de Vilalba
Formato: 14 x 21 cms | 60 pp
ISBN: 978-84-89323-31-5
A escrita como refuxio. A poesía tórnase en vieiro para alcanzar o coñecemento das cousas. O verso revélase nas páxinas desta obra como un xeito de deter o fuxidío da existencia. As palabras como contención. “Unhas palabras que paguen a pena ser escritas / que atrapen a memoria”, di a autora no poema “Adiviñanza”.
Esta obra contén numerosas referencias a poetas clásicos e contemporáneos, que enriquecen a proposta creativa de María Isabel Vázquez: dende Cunqueiro, Valente, Luz Pozo Garza ou Novoneyra ata Yolanda Castaño, Miguel Anxo Fernán Vello ou Luís Rei Núñez.
Esta obra logrou en 2014 o segundo premio na edición número 40 do veterano Certame Literario do Concello de Vilalba.
Formato: 128 pp. 14×21 cm
ISBN: 84–89323–10–0
Ano 1ª edición: 1979
Segunda edición en Alvarellos Editora: 2006
Ilustracións: Xohán Clodio
“Un intento de facer, con elementos surrealistas, unha poetización desta sociedade de consumo na que vivimos”. Así resumiu a obra o propio autor, Manuel María. O poeta escribiu este poemario en 1978 e saíu publicado por vez primeira en Alvarellos Editora ao ano seguinte, en febreiro. O Catavento de neutrós domesticados é un libro sorprendente, innovador e anticipador.
Un dos títulos históricos do primeiro catálogo desta editorial que, tres décadas despois da súa aparición, cumpría recuperar. A obra destila altas doses de inconformismo, retranca, desacougo e caos. Transcorre entre o íntimo e o social. Nela emerxen verdadeiros achados semánticos nun altísimo dominio do idioma.
A presente edición mantén a portada orixinal de 1979 coas ilustracións interiores de Xohán Clodio, e complétase cun amplo e documentado estudo por parte do profesor e escritor Camilo Gómez Torres, un profundo coñecedor da obra de Manuel María, a quen cualifica de “autor total”.
[2º Premio XLI Certame Literario Concello de Vilalba]
46 pp. | 14 x 21 cms
ISBN 978-84-16460-11-3
O barruzo, esa chuvia pequena e teimuda que semella desaxustar o mundo, e o ruxido como metáfora –e berro– do creador inadaptado, son os dous eixes sobre os que se constrúen estes versos de Paulino Pereiro, Poemas de ruxido e barruzo, unha obra que recibiu en 2015 o 2º premio do Certame Literario do Concello de Vilalba.
“O meu barco non ten océano”, escribe o poeta. O autor atopa abeiro nunha natureza que representa aquí o equilibrio, coma o río, “sangue paralelo do meu sangue”, ou o aire da mañá “que batalla contra o ruxido”. Sobre todos eles xorde tamén o acougo na función da propia escrita.
Trinta e seis poemas en verso libre que flúen musicais e poderosos estruturados coma un diario real, datado en tempo e espazo, escritos durante seis semanas dun verán no norte…