66 pp . 14 x 21 cms.
ISBN 978-84-18567-63-6
PAPEL FSC Amigo dos Bosques
Inclúe código QR con poemas recitados pola autora.
«A voz inmaculada dunha muller orfa que sabe que perdeu a súa condición de filla». Así define os novos versos de María Álvarez Landesa a tamén poeta Míriam Ferradáns, no limiar a esta obra, Os pozos elegantes das clavículas, na que a autora rende homenaxe á súa nai. O libro inclúe un código QR onde escoitar á autora recitando algúns dos seus poemas.
A AUTORA RECITA OS SEUS POEMAS:
O novo libro de poemas de María Álvarez Landesa leva por título Os pozos elegantes das clavículas (Alvarellos Editora, 2024). Ofrécenos nel, en palabras da autora do limiar, Míriam Ferradáns, «a voz inmaculada dunha muller orfa que sabe que perdeu a súa condición de filla».
»A través dunha retrospectiva tenra, madura e, en certo modo, irreverente, viaxamos canda ela a unha infancia en primeira persoa, a unha continua poética da apelación do nós.
»Indefensa, a poeta percorre distintos períodos vitais á intemperie. A súa voz coloniza un libro inzado dunha dozura suave pero firme como única ferramenta posible.
Convídovos a gozar desta paisaxe. Permitirnos a delicia da tristeza que nos ofreceOs pozos elegantes das clavículas é unha pausa necesaria».
POEMAS RECITADOS POLA AUTORA
O libro inclúe un código QR onde poder escoitar á autora recitando algúns destes poemas, sobre as bases musicais de Paco Dicenta.
María Álvarez Landesa (Vigo, 1970). Era moi noviña cando aprendeu que, na area mollada da praia, podía xogar coas letras e escribir todas as historias que xa inventara o vento. Entre Vigo, Santiago de Compostela e Dijon estudou Filoloxía Hispánica polo pracer de vivir nas palabras. Tamén nos libros. Dá aulas para aprender un pouco máis cada día e forma parte do colectivo de escrita feminista As Comadres das Letras, con quen en 2023 publicou a obra coral Contármonos (Alvarellos Editora). De 2022 é o seu libro Como dúas crebas, que viu a luz da man das súas compañeiras. «Son ginkgo biloba no outono, faísca no inverno, candea na primavera e limoada no verán. Pés na terra e rizos onde aniñar, gústame sentir que a vida é pura sinestesia para deixar que o verso limpo se encargue da evocación». (Fotografía da autora: Eva Teixeiro).
Non se atoparon produtos que concorden coa selección.
“Elexías do calado, do que nace coa perda”. Así son estas nenias chairegas de Xosé Otero Canto. Palabras arredor da morte dos vellos da casa e do abandono do mundo rural. Un manancial expresivo nunha visión radical dun tempo que se foi.
Con Limiar de Xosé Manuel Carballo Ferreiro e Epígono de Alfonso Blanco Torrado.
Esta obra obtivo o II premio no XXXVIII Certame Literario do Concello de Vilalba (2012).
[2º Premio XLI Certame Literario Concello de Vilalba]
46 pp. | 14 x 21 cms
ISBN 978-84-16460-11-3
O barruzo, esa chuvia pequena e teimuda que semella desaxustar o mundo, e o ruxido como metáfora –e berro– do creador inadaptado, son os dous eixes sobre os que se constrúen estes versos de Paulino Pereiro, Poemas de ruxido e barruzo, unha obra que recibiu en 2015 o 2º premio do Certame Literario do Concello de Vilalba.
“O meu barco non ten océano”, escribe o poeta. O autor atopa abeiro nunha natureza que representa aquí o equilibrio, coma o río, “sangue paralelo do meu sangue”, ou o aire da mañá “que batalla contra o ruxido”. Sobre todos eles xorde tamén o acougo na función da propia escrita.
Trinta e seis poemas en verso libre que flúen musicais e poderosos estruturados coma un diario real, datado en tempo e espazo, escritos durante seis semanas dun verán no norte…
Realidade e ficción. A novela/manifesto do artista portugués Leonel Moura.
Páxinas: 98
Medidas: 14×21 cm
Idioma: castelán
Tradución do portugués: Ramón Nicolás
ISBN: 978-84-89323-42-1
Encadernación: rústica con lapelas
Gianfranco andaba obsesionado polo contido das pequenas latas creadas por Piero Manzoni en 1961. Quería abrir unha delas para averiguar se eran realmente as feces do artista as que estaban dentro. Este é o punto de partida dunha novela fascinante que, mesturando xéneros (realidade e ficción, novela negra, diario íntimo, ensaio…), percorre a arte máis subversiva e incomprendida do século XX.
[1º Premio XLI Certame de Poesía Concello de Vilalba]
76 pp | 14 x 21 cms
ISBN 978-84-16460-10-6
«Unha alta sinfonía do amor onde todo é tocado polo milagre dunha luz que emana da palabra poética». De tal xeito define a profesora Teresa Seara, no Limiar de Adagio por outono, a paixón lírica que destilan estes novos versos de Modesto Fraga, escritor de longa e premiada traxectoria literaria que suma, aos moitos recoñecementos recibidos, este primeiro premio de 2015 no XLI Certame Literario do Concello de Vilalba.
Adagio por outono é unha homenaxe a aqueles poetas italianos que, no século XIII, foron quen de rachar coa tradición e situar á muller no centro da súa lírica e ao sentimento amoroso na cerna da súa revolución estética e da súa esperanza. Foron coñecidos como o Dolce Stil Novo.
Modesto Fraga escolle da tradición a arquitectura plena do soneto e dende ela transita ata o verso libre. Camiñamos, coa súa palabra, a través de Florencia, contemplamos a dozura dos lenzos de Rafael, abraiámonos ante o Pórtico da Gloria en Compostela, ou asistimos a un banquete poético onde se dan cita escollidas voces da literatura e da arte universais de todos os tempos.
Cada lector, cada lectora, atopará aquí poderosas razóns para vivir máis vidas e máis fondas a través da poesía e do amor.
Poemas para o combate neste tempo de vencidos e derrotas.
PREMIO AO MELLOR LIBRO DE POESÍA EN GALEGO DO ANO 2013
Formato: 108 pp. 14×21 cms
ISBN: 978-84-89323-50-6
Unha poesía de altura sobre ruínas e fronte a elas. Estes novos versos de Xesús Rábade Paredes (Seixas, Cospeito-Lugo, 1949) son un berro para espelir aos rendidos. Tamén un laio contra a desolación. Álzase neles a voz contra os malditos, os ruíns e os mercadeiros. O universo literario, en fin, dun dos nosos mellores creadores.
No poema titulado “Devastación”, dise: “Quizais é que exhibimos en exceso / a infinita paciencia. / Que na mesma mirada delatamos, / como os peixes e as vacas, / a tristeza xenética”.
“Atoparás aquí, lector, cousas que che fagan pensar e cousas que te conmovan (…). O único valor da arte, dixo alguén, é lembrarnos que a vida é o que importa.” (María do Cebreiro, no Limiar).
Formato: 128 pp. 14×21 cm
ISBN: 84–89323–10–0
Ano 1ª edición: 1979
Segunda edición en Alvarellos Editora: 2006
Ilustracións: Xohán Clodio
“Un intento de facer, con elementos surrealistas, unha poetización desta sociedade de consumo na que vivimos”. Así resumiu a obra o propio autor, Manuel María. O poeta escribiu este poemario en 1978 e saíu publicado por vez primeira en Alvarellos Editora ao ano seguinte, en febreiro. O Catavento de neutrós domesticados é un libro sorprendente, innovador e anticipador.
Un dos títulos históricos do primeiro catálogo desta editorial que, tres décadas despois da súa aparición, cumpría recuperar. A obra destila altas doses de inconformismo, retranca, desacougo e caos. Transcorre entre o íntimo e o social. Nela emerxen verdadeiros achados semánticos nun altísimo dominio do idioma.
A presente edición mantén a portada orixinal de 1979 coas ilustracións interiores de Xohán Clodio, e complétase cun amplo e documentado estudo por parte do profesor e escritor Camilo Gómez Torres, un profundo coñecedor da obra de Manuel María, a quen cualifica de “autor total”.