A Coruña, memoria de mar [Fotografía histórica en once postais]

12 fotografías da cidade durante a IIª República

Estoxo de 12 postais plastificadas mate.
Formato 21 x 13 cm.
ISBN 978-84-16460-40-3

Presentamos unha nova serie de fotografías da cidade da Coruña obtidas na época da IIª República, editadas e comercializadas neses anos polo fotógrafo Luciano Roisin (París, 1884 – Barcelona, 1943), rescatadas agora en formato de postais de gran tamaño (21 x 13 centímetros) e presentadas nun estoxo de novo deseño.

A Coruña anos 30 reúne 12 singulares panorámicas da cidade. Sabemos que estas fotografías foron obtidas arredor do verán de 1932 porque nunha delas aparece, no Cantón Grande, o Teatro Linares Rivas (fermoso edificio modernista de 1920 derrubado en 1937) co anuncio na súa carteleira da estrea na cidade da zarzuela Katiuska. La mujer rusa, primeira obra lírica de Sorozábal, que actou na Coruña o venres 22 de xullo de 1932.

Outras imaxes mostran a nova nomenclatura urbana do novo réxime, como é o caso da Avenida da República (actual Avenida da Mariña) ou tamén homenaxes a republicanos ilustres como Emilio Castelar, quen fora un dos presidentes da Iª República e que deu nome, dende finais do XIX ata 1937, á  Rúa de Castelar, actual Rúa Nova.

Outras fotografías recollen momentos especiais do verán como o intre do baño nunha irrecoñecible Ría del Pasaje, actual Ría do Burgo; un animado día de praia en Riazor ou os inicios da Ciudad Jardín –esa idea pioneira de barrio humanizado onde se alzaban preciosas casas unifamiliares–. A Rúa Real, a Dársena ou Juana de Vega completan esta viaxe pola Coruña da República.

A Coruña anos 30 é a terceira serie de fotografías históricas da cidade rescatadas por Alvarellos Editora. En 2016 foi A Coruña Anos 20 (12 imaxes) e, en 2018, A Coruña anos 20 (II), con oito imaxes inéditas, todas elas do editor Luciano Roisin.

Estoxo de 12 postais plastificadas mate.
Formato 21 x 13 cm.
ISBN 978-84-16460-40-3

Páxinas: 143
Medidas: 20×19 cm.
Idioma: castelán
Data publicación: febreiro 2009
ISBN: 978-84-89323-27-8
Colección: En Clave de Fa
Encadernación: cosida. Capa branda plastificada con lapelas
Ilustracións: reprodución fotográfica de varias das partituras do arquivo diocesano

Este volume, co-editado polo Consorcio de Santiago e Alvarellos Editora, presenta, por vez primeira, os fondos musicais da antiga biblioteca do Seminario Diocesano de Santiago, hoxe denominada Biblioteca de Estudos Teolóxicos de Galicia. Un completo inventario de todas as partituras conservadas (que abarca desde mediados do século XIX ata os anos sesenta da seguinte centuria) que se complementa cun interesante capítulo onde o autor se detén nas distintas etapas vividas polo Seminario compostelán desde a súa creación, en outubro de 1829, e cun apartado dedicado a profesorado, lexislación, veladas musicais e organización dos actos.

Nomes como Xoán Montes, Pascual Veiga, Xosé Castro Chané, Xosé Pacheco ou Xosé e Ricardo Courtier aparecen á beira doutras figuras con apelidos tan ilustres como os Tomás L. de Vitoria, Francisco Guerreiro, Almandoz, De Benito, Sagastizábal, Perosi, Eslava, Ravanelo ou Urteaga. A obra inclúe a reprodución dalgunhas das partituras máis significativas, dende algunhas das máis antigas das conservadas, como é o caso da manuscrita Misa en Fa de Cándido Aguayo, de 1856. Con este rigoroso e documentado traballo, Fernández Places, músico e profesor de violín, permítenos profundar no coñecemento da historia moderna da capital de Galicia. Por outra banda, dá un paso máis de face á elaboración desa historia pendente da música galega.

Memorias de Diego Velázquez

Francisco Singul

Formato: 351 pp. 15,5×23,5 cm.
ISBN: 978-84-89323-85-8

Por vez primeira —e tres séculos e medio despois da súa morte— “fala” Velázquez. O historiador galego e doutor en Historia da Arte, Francisco Singul, emprendeu a difícil tarefa de reconstruír o relato da vida do gran pintor sevillano.

Estas Memorias de Diego Velázquez, elaboradas con precisión de fontes e unha narración que flúe sobria e reveladora, apórtannos as claves da súa pintura e o fondo íntimo do seu pensamento e son un retrato fiel do século XVII español.

“Un análisis y una biografía de un pintor introvertido y celoso de su intimidad que ahora aparece tratado y estudiado de un modo creativo, nuevo y original”. VÍCTOR NIETO ALCAIDE (Prólogo).

FRAGMENTOS

• [Sevilla:] “Esa era la Sevilla de mi juventud, un mundo rutilante, vanidoso y lleno de piedad a un tiempo, empachado en el exceso portuario del llevar y el traer…”.

• [Onde describe o proceso de creación das Meninas:] “Estoy modelando a los personajes, perturbándolos incluso, reteniendo mi mano antes de dar en el lienzo finas capas de pintura desleída, con esa pincelada escueta, sobria o colorista, que aprendí de los venecianos y de mi señor Rubens”.

• [A fin do seu affaire en Roma con Marta Montanini:] “Abracé a Marta, lloramos juntos y me fui a Módena; y de allí a Génova, donde a fines de mayo tomé el barco con Juan rumbo a Barcelona…”.

• [Reflexiona sobre a súa arte:] “Lo humano y su verdad es lo que más me importa en mi pintura; pero pintura al fin, no copia de lo real, pues gusto más de pintar lo que veo, a veces con la mirada interior; no lo que es, lo que en realidad existe”.