Contos do Sol e da Lúa

Áslaug Jónsdóttir

28 pp. 22,5 x 21,5 cms
ISBN: 978-84-16460-61-8

Quero peixe! é un conto islandés para nenas e nenos que saben o que queren. Escrito e ilustrado pola premiada autora Áslaug Jónsdóttir, narra a historia dunha nena que ten moi claro o que desexa, pero nin papá nin mamá semellan entendela. Un relato divertido e sinxelo creado para interactuar coas lectoras e lectores máis novos.

Traducido por Lawrence Schimel (coa colaboración de Quique Alvarellos).

TEXTO CONTRACAPA
Mar ben sabe o que quere.

ARGUMENTO
Mar ben sabe o que quere. Ela quere peixe! Papá e mamá cren saber o que pide Mar, e tráenlle xoguetes, roupa… e pensan que lle van gustar, pero Mar non quere iso. Ela quere peixe. Despois de moitas voltas e reviravoltas, mamá e papá entenderán por fin o que quere Mar e cociñan para ela o seu prato favorito.

CLAVES PARA A LECTURA
Describe a vida cotiá dun matrimonio cunha filla. A nena, que aínda non sabe ler nin escribir, ten unha idea firme na cabeza: quere comer peixe, pero papá e mamá nin se imaxinan que iso é precisamente o que ela quere. Non a entenden, e tráenlle unha chea de cousas que ela non pedía.

A historia reflicte a frustración dunha nena cuxos pais non chegan a entender o que ela pide.

Ilustracións moi doadas e directas que reforzan a comprensión das emocións da protagonista.

A obra revela, dun xeito divertido, a incapacidade que ás veces teñen os adultos para “escoitar” ás crianzas e entender o que elas realmente desexan.

Idade de interese: +3

Nivel de lectura: +5

Un cuento sobre cómo superar los miedos, ilustrado de una manera fascinante

Claudia Souza
Ionit Zilberman

32 pp. 21 x 25 cm
ISBN ESP: 978-84-18567-48-3
Capa dura. Cosido con hilo vegetal.
Impreso en papel ecológico.
+3 AÑOS

Escrito por la psicóloga infantil y reconocida autora brasileña Claudia Souza e ilustrado maravillosamente por Ionit Zilberman con páginas que parecen cobrar vida.

TEXTO CONTRAPORTADA
Te dan miedo las cobras? Y los tiburones?  Y qué me dices de la oscuridad, o de las alturas, o de los espacios cerrados? Yo no le tengo miedo a ninguna de estas cosas, pero lo que si me aterrorizan son los cocodrilos que viven en este libro. Tú le tienes miedos a los cocodrilos? En este cuento vigilan dos enormes. Son los animales más horripilantes del mundo.

ARGUMENTO
El protagonista del cuento tiene miedo a los cocodrilos y dos de ellos, enormes,  observan desde dentro del  mismo libro. A él no la da miedo casi nada, ni la oscuridad, ni los tiburones, ni los sitios cerrados o solitarios… Solamente teme a los cocodrilos. Pero enseguida descubrirá que las personas somos más fuertes y grandes que nuestros  temores, y que este miedo que él siente, pronto desaparecerá.

CLAVES PARA LA LECTURA
El miedo está presente en la infancia de todas las personas… Ese miedo que asusta,  pero que también fascina. Una puede tenerle miedo a cualquier cosa. ¿A qué le tenemos  miedo? ¿Cómo enfrentarse a ese miedo? Podemos espantarlo? A través de las páginas iremos descubriendo que esas cosas que en un principio nos dan miedo, rápidamente se convertirán en insignificantes. Las ilustraciones, por otra parte, resultan fascinantes: parecen querer huir del papel para convertirse en una fantástica película de animación.

María Reimóndez | Ilustrado por Vanesa Álvarez

32 pp.
21,5 x 21,5 cms
ISBN: 978-84-16460-81-6
Capa dura.
Cosido a fío.
Impresión offset.

Escrito por María Reimóndez e ilustrado por Vanesa Álvarez, O meu avó e o queixo é o título dun dos novos contos Verdemar de Alvarellos Editora da primavera/verán de 2020. Unha orixinal historia entre un avó e a súa neta tecida arredor do afecto, do humor e da gastronomía. E cunhas orixinais ilustracións inspiradas nos graffitis urbanos.

Para o meu avó, o mundo debe de ser coma un queixo.

• Idade de interese: +3
• Nivel de lectura: +5

ARGUMENTO

Avó e neta comparten o amor polo queixo. Entre eles establécese un divertido diálogo a través do que iremos descubrindo deliciosos queixos de Galicia e do mundo coma o Manchego, o Cebreiro, o de Arzúa ou o Gruyère. Os intres compartidos entre neta e avó convértense en grandes fiestras abertas a un mundo… que é redondo coma un queixo!

CLAVES PARA A LECTURA

María Reimóndez: O meu avó José —ou Pepe— Meilán, que as dúas cousas lle chamaban, deixounos cando eu tiña trece anos, mais o seu paso pola miña vida, coma o de todas as boas persoas, perdura ata hoxe no tempo. Del fican un certo sentido do humor, o que lle gustaba cantar habaneras, o seu traballo no taller con camións e coches de todos os tipos e, sobre todo, o amor que compartimos polo queixo. Un punto de encontro para mediar calquera distancia, para usar os sentidos cando non hai posibilidade doutros entendementos. 

Escribín este libro para lembrar como as persoas perduran en nós, mesmo cando pensamos que as perdemos. E, tamén, como non, para renderlle unha boa homenaxe a esa marabilla diversa do coñecemento humano que son os múltiples queixos.

Vanesa Álvarez: Esta historia é un regreso á infancia. Quixen expresalo mesturando personaxes reais [as propias avoas e avós da autora, da ilustradora e do editor] cunha estética de arte urbana e retratos que parecen “stencils” ou estarcidos —un tipo de graffitis— que eu traballo moito, a base de estampados e cores actuais.