20-08-2017 Terra Chá Xa. Presentación en Vilalba
04-08-2017 Versos e aloumiños Blog de Antonio García Teijeiro
9,00 €
O amor, o desamor, a paisaxe, o paso do tempo…
44 pp. | 14 x 21 cms
ISBN 978-84-16460-23-6
A poesía que todo o nomea: o amor, o desamor, a paisaxe, o tempo… Eixes sobre os que transcorre, fuxe, o noso vivir. Sentimentos recreados en trinta e cinco composicións poéticas, construídas baixo a aparente sinxeleza, musical e perfecta, do soneto. “Soneto do desacougo”, “Soneto dende un Boeing 747”, “Soneto da eterna amizade”, “Soneto da seca”…
María Xosé Lamas mergúllase na utopía e poetiza a vida, o día a día e, tamén, os seus desvelos. Esta obra recibiu o Segundo Premio do Certame Literario do Concello de Vilalba na súa edición nº 42.
María Xosé Lamas (Vilalba, 1961). Diplomada en Profesorado de Primaria, Licenciada en Filosofía e Ciencias da Educación, Posgrao en Educación Musical e Primeiro Ciclo do Grao Medio de piano, é na actualidade profesora de Educación Musical. Dende 1979 desenvolveu un intenso labor no ámbito do teatro afeccionado como directora de varias compañías, actriz, tradutora, adaptadora e autora de numerosas pezas teatrais inéditas, mais case todas representadas. O seu primeiro libro de poesía, Catro palabras caladas, foi editado no 2001 e reeditado ao ano seguinte. A este seguirán Datando lembranzas (2004), Ao norte do camiño (2004), Con Fausto, por este río acima (2010) e Cantigas para aprender a soñar (2015). Conta con diversos premios literarios, á parte dos acadados na súa etapa de estudante: Accésit, Primeiro e Segundo premios no Certame Literario do Concello de Vilalba nos anos 2002, 2003 e 2016, respectivamente, e Premio Arume de Poesía Infantil da Asociación Neira Vilas no 2013.
[1º Premio XLI Certame de Poesía Concello de Vilalba]
76 pp | 14 x 21 cms
ISBN 978-84-16460-10-6
«Unha alta sinfonía do amor onde todo é tocado polo milagre dunha luz que emana da palabra poética». De tal xeito define a profesora Teresa Seara, no Limiar de Adagio por outono, a paixón lírica que destilan estes novos versos de Modesto Fraga, escritor de longa e premiada traxectoria literaria que suma, aos moitos recoñecementos recibidos, este primeiro premio de 2015 no XLI Certame Literario do Concello de Vilalba.
Adagio por outono é unha homenaxe a aqueles poetas italianos que, no século XIII, foron quen de rachar coa tradición e situar á muller no centro da súa lírica e ao sentimento amoroso na cerna da súa revolución estética e da súa esperanza. Foron coñecidos como o Dolce Stil Novo.
Modesto Fraga escolle da tradición a arquitectura plena do soneto e dende ela transita ata o verso libre. Camiñamos, coa súa palabra, a través de Florencia, contemplamos a dozura dos lenzos de Rafael, abraiámonos ante o Pórtico da Gloria en Compostela, ou asistimos a un banquete poético onde se dan cita escollidas voces da literatura e da arte universais de todos os tempos.
Cada lector, cada lectora, atopará aquí poderosas razóns para vivir máis vidas e máis fondas a través da poesía e do amor.
Unha experiencia íntima coa paisaxe de Galicia. Nunha viaxe moi persoal para 23 espazos.
Páxinas: 113
Medidas: 14×21 cm
Idioma: galego
ISBN: 978-84-89323-66-7
Encadernación: rústica
Data de publicación: maio 2011
Este libro recolle unha viaxe moi persoal a través de Galicia. En máis de 23 etapas, o autor expresa a súa experiencia íntima, directa e profunda coa paisaxe: os bosques do Eume, Finisterre, Montefur, Pambre, Cortegada, San Simón, o refacho de Ourense e o Pico Sacro son algunhas das estancias. Vizosos os bosques, o pobo dos emigrantes, a parte superior da néboa, a maxia Regueiro… Todos eles se internan na poesía en prosa de Xosé Manuel Lobato. Lugares místicos, ás veces caóticos, nos estados contiguos entre a realidade e a ficción. “Magia Natural telar tal vez se reúnen una utopía”, di o autor na introdución; talvez o paraíso ideal, ou unha realidade descoñecida para a maioría. O libro pretende voar sobre o patrimonio de Galicia, refractada, e tamén sobre a verdade -o idealismo- nun puñado de textos que abrollan espontaneamente a partir dunha perspectiva de fortes contrastes.
[Un cara a cara entre unha enferma de depresión e o seu psiquiatra]
177 pp. 14 x 21 cms
ISBN 978-84-16460-14-4
Despois de publicar en 2015 unha crónica da súa experiencia como interna nun psiquiátrico, a veterana escritora aborda agora o mundo da depresión dende un ángulo ben diferente: o revelador diálogo entre unha paciente e o seu psiquiatra.
Sally McMahon é unha muller madura que padece unha fonda depresión. Para saír do pozo, decide buscar a axuda dun especialista. Visita a un xoven psiquiatra, en sesións mensuais, durante dous anos. Nelas, van aboiando os conflitos e problemas máis fondos da súa enfermidade e da súa vida: a vellez, a idea da morte, a sexualidade, a relación cos demais, a desilusión… E tamén o proveito, ou non, das propias citas médicas.
Despois de publicar …e os domingos, un croissant. Diario dun encontro coa vida (Alvarellos Editora, 2015), onde Ursula Heinze retratara o día a día dos internos dun sanatorio mental, agora a prestixiosa escritora alemá afincada en Galicia regresa cun poderoso, valente e orixinal relato.
En Pon un psiquiatra na túa vida… e xa verás, a protagonista, Sally, fala a tumba aberta da súa propia depresión. A prosa camiña áxil e atraente, os diálogos médico-paciente son enormemente reveladores, e a carón deles afloran pensamentos fondos arredor das grandes dúbidas, contradicións e perigos desta tan estendida enfermidade. Nos momentos máis baixos, Sally só se conforta lembrando diante do doutor as viaxes que fixo por toda Europa nos seus anos dourados, cando era unha escritora recoñecida.
O novo libro de relatos de Antón Grande.
Ilustrado por Quique Bordell.
Medidas: 14 x 21 cms
Pp.: 135
Idioma: galego
ISBN: 978-84-89323-16-2
Encadernación: tapa branda plastificada, con lapelas.
Trinta historias cotiás que de súpeto encaixan ó abraio do inesperado. Dende as tabernas de Lugo até os ceos imposibles de Nova York. Antón Grande transita por paisaxes e xentes do seu contorno vital e crea un universo breve, fragmentado e relativo, ou sexa, narra o que podería ser o noso propio existir. Pé da prosa emerxen, poderosas, as ilustracións sempre a contrafío de Quique Bordell. “Antón Grande é un autor para ler contra a noitiña –afirma Xosé de Cora no seu limiar–; díría máis, é un autor para ler nun establecemento público, ao carón dun vaso de viño, agardando a chegada do amigo, da amada ou dese ninguén que xamais chega”.
50 FOTOPOEMAS | PHOTOPOEMS
106 pp. | 12 x 17 cms.
ISBN 978-84-16460-32-8
[Capa dura e interior a cor]
Publicado en tres idiomas —galego, castelán e inglés—, esta deliciosa edición inclúe 50 fotopoemas de Helena Villar Janeiro.
“Un libro de meditación e rezo para ateos e agnósticos”, así o define a súa autora, a premiada escritora galega.
Na contraportada, avánzase a esencia desta poesía mínima, ilustrada con 50 fotografías:
“As cousas sinxelas constrúen o universo”.
114 pp. | 14 x 21 cms.
ISBN 978-84-16460-08-3
Luz Pozo Garza regresa á poesía en galego cuns versos retadores. Levan por título Rosa tántrica e publícase no verán de 2016 na Colección Libros do Sarela de Alvarellos Editora. Asistimos a un microcosmos poético moi singular. Afastada de calquera moda ou tendencia, a escritora e filóloga —nada en Ribadeo en 1922 e autora do seu primeiro libro de poemas hai case setenta anos (Ánfora, 1949)— establece aquí un diálogo con Jorge Luis Borges a partir do relato “La rosa de Paracelso”, onde o escritor arxentino narra a historia do mago alquimista e do seu incrédulo discípulo. Neste conto, Borges afonda na orixe da creación como algo transcendente. Sobre estes vimbios constrúe Luz, ceibe, a súa Rosa tántrica.
DEZ ANOS DE TRABALLO EN 63 POEMAS
É o seu regreso, despois de Deter o día cunha flor (2009), á poesía en galego. Un conxunto de versos nos que a creadora levaba traballando preto dunha década. O libro consta de 63 poemas, estruturados en dúas partes ou “Libros” e trece capítulos.
Luz Pozo mergúllanos nun peculiar universo poético no que, por veces, a puntuación xoga cos lectores e a lingua galega atrae como imán termos e xiros do sánscrito, latín, inglés, portugués e castelán.
SIMBOLOXÍA BUDISTA
Aquí, a simboloxía budista e o tantra agroman en cada intre: a enerxía positiva de Pundarika, o vieiro cara ao alén da Tábula Esmeralda, o ciclo de vida-morte-reencarnación do Samsara, a pureza da Flor de Loto… Mais tamén os enigmáticos tigres de Borges ou a aparición de filósofos como Carl Jung “aquel sabio que entendía a alma”.
A IDEA DE ETERNIDADE A TRAVÉS DA CREACIÓN
Pídenos Luz, dende o seu outeiro vital, que, coma ela, nos enfrontemos á idea de eternidade a través da palabra e da creación. Así de rica e complexa é esta misteriosa e transcendente Rosa tántrica.
Esta edición, ao coidado de Olivia Rodríguez e Henrique Alvarellos, conta coa colaboración dos escritores Carmen Blanco e Claudio Rodríguez Fer, que asinan senllos poemas ao final da obra. Así mesmo, Luz Pozo é a responsable da ilustración da capa e dos debuxos interiores.
