9,00 €
O amor, o desamor, a paisaxe, o paso do tempo…
44 pp. | 14 x 21 cms
ISBN 978-84-16460-23-6
A poesía que todo o nomea: o amor, o desamor, a paisaxe, o tempo… Eixes sobre os que transcorre, fuxe, o noso vivir. Sentimentos recreados en trinta e cinco composicións poéticas, construídas baixo a aparente sinxeleza, musical e perfecta, do soneto. “Soneto do desacougo”, “Soneto dende un Boeing 747”, “Soneto da eterna amizade”, “Soneto da seca”…
María Xosé Lamas mergúllase na utopía e poetiza a vida, o día a día e, tamén, os seus desvelos. Esta obra recibiu o Segundo Premio do Certame Literario do Concello de Vilalba na súa edición nº 42.
1º Premio Certame Literario-Concello de Vilalba, 2012
Formato: 50 pp. 14×21 cms
ISBN: 978-84-89323-47-6
Corenta sonetos de amor. Xoán Piñeiro recréase na música dos hendecasílabos para transmitirnos a ledicia da entrega amorosa: unha doce atadeira, unha cadea lene, a quenda da catividade.
“Preso por ti, / deitando un mesmo zume”, exclama.
Esta obra obtivo o I premio no XXXVIII Certame Literario do Concello de Vilalba (2012).
Poemas para o combate neste tempo de vencidos e derrotas.
PREMIO AO MELLOR LIBRO DE POESÍA EN GALEGO DO ANO 2013
Formato: 108 pp. 14×21 cms
ISBN: 978-84-89323-50-6
Unha poesía de altura sobre ruínas e fronte a elas. Estes novos versos de Xesús Rábade Paredes (Seixas, Cospeito-Lugo, 1949) son un berro para espelir aos rendidos. Tamén un laio contra a desolación. Álzase neles a voz contra os malditos, os ruíns e os mercadeiros. O universo literario, en fin, dun dos nosos mellores creadores.
No poema titulado “Devastación”, dise: “Quizais é que exhibimos en exceso / a infinita paciencia. / Que na mesma mirada delatamos, / como os peixes e as vacas, / a tristeza xenética”.
“Atoparás aquí, lector, cousas que che fagan pensar e cousas que te conmovan (…). O único valor da arte, dixo alguén, é lembrarnos que a vida é o que importa.” (María do Cebreiro, no Limiar).
1º Premio Certame Literario-Concello de Vilalba, 2011
Formato: 76 pp. 14×21 cms
ISBN: 978-84-89323-44-5
Un conmovedor relato en verso arredor da derradeira etapa vital da nai do autor, enferma de Alzheimer. “Unha viaxe profunda e estremecedora”, en palabras no prólogo da poeta Eva Veiga. Ela afirma: “Cando a fala se retira, aparece a escrita”. E o poeta escribe: “Xa non sentes que abril / trouxo tépedas choivas”.
Esta obra obtivo o I premio no XXXVII Certame Literario do Concello de Vilalba (2011).
O novo libro de relatos de Antón Grande.
Ilustrado por Quique Bordell.
Medidas: 14 x 21 cms
Pp.: 135
Idioma: galego
ISBN: 978-84-89323-16-2
Encadernación: tapa branda plastificada, con lapelas.
Trinta historias cotiás que de súpeto encaixan ó abraio do inesperado. Dende as tabernas de Lugo até os ceos imposibles de Nova York. Antón Grande transita por paisaxes e xentes do seu contorno vital e crea un universo breve, fragmentado e relativo, ou sexa, narra o que podería ser o noso propio existir. Pé da prosa emerxen, poderosas, as ilustracións sempre a contrafío de Quique Bordell. “Antón Grande é un autor para ler contra a noitiña –afirma Xosé de Cora no seu limiar–; díría máis, é un autor para ler nun establecemento público, ao carón dun vaso de viño, agardando a chegada do amigo, da amada ou dese ninguén que xamais chega”.
Realidade e ficción. A novela/manifesto do artista portugués Leonel Moura.
Páxinas: 98
Medidas: 14×21 cm
Idioma: castelán
Tradución do portugués: Ramón Nicolás
ISBN: 978-84-89323-42-1
Encadernación: rústica con lapelas
Gianfranco andaba obsesionado polo contido das pequenas latas creadas por Piero Manzoni en 1961. Quería abrir unha delas para averiguar se eran realmente as feces do artista as que estaban dentro. Este é o punto de partida dunha novela fascinante que, mesturando xéneros (realidade e ficción, novela negra, diario íntimo, ensaio…), percorre a arte máis subversiva e incomprendida do século XX.
[2º Premio XLI Certame Literario Concello de Vilalba]
46 pp. | 14 x 21 cms
ISBN 978-84-16460-11-3
O barruzo, esa chuvia pequena e teimuda que semella desaxustar o mundo, e o ruxido como metáfora –e berro– do creador inadaptado, son os dous eixes sobre os que se constrúen estes versos de Paulino Pereiro, Poemas de ruxido e barruzo, unha obra que recibiu en 2015 o 2º premio do Certame Literario do Concello de Vilalba.
“O meu barco non ten océano”, escribe o poeta. O autor atopa abeiro nunha natureza que representa aquí o equilibrio, coma o río, “sangue paralelo do meu sangue”, ou o aire da mañá “que batalla contra o ruxido”. Sobre todos eles xorde tamén o acougo na función da propia escrita.
Trinta e seis poemas en verso libre que flúen musicais e poderosos estruturados coma un diario real, datado en tempo e espazo, escritos durante seis semanas dun verán no norte…
