66 pp . 14 x 21 cms.
ISBN 978-84-18567-63-6
PAPEL FSC Amigo dos Bosques
Inclúe código QR con poemas recitados pola autora.
«A voz inmaculada dunha muller orfa que sabe que perdeu a súa condición de filla». Así define os novos versos de María Álvarez Landesa a tamén poeta Míriam Ferradáns, no limiar a esta obra, Os pozos elegantes das clavículas, na que a autora rende homenaxe á súa nai. O libro inclúe un código QR onde escoitar á autora recitando algúns dos seus poemas.
A AUTORA RECITA OS SEUS POEMAS:
O novo libro de poemas de María Álvarez Landesa leva por título Os pozos elegantes das clavículas (Alvarellos Editora, 2024). Ofrécenos nel, en palabras da autora do limiar, Míriam Ferradáns, «a voz inmaculada dunha muller orfa que sabe que perdeu a súa condición de filla».
»A través dunha retrospectiva tenra, madura e, en certo modo, irreverente, viaxamos canda ela a unha infancia en primeira persoa, a unha continua poética da apelación do nós.
»Indefensa, a poeta percorre distintos períodos vitais á intemperie. A súa voz coloniza un libro inzado dunha dozura suave pero firme como única ferramenta posible.
Convídovos a gozar desta paisaxe. Permitirnos a delicia da tristeza que nos ofreceOs pozos elegantes das clavículas é unha pausa necesaria».
POEMAS RECITADOS POLA AUTORA
O libro inclúe un código QR onde poder escoitar á autora recitando algúns destes poemas, sobre as bases musicais de Paco Dicenta.
"María Álvarez Landesa (Vigo, 1970). Era moi noviña cando aprendeu que, na area mollada da praia, podía xogar coas letras e escribir todas as historias que xa inventara o vento. Entre Vigo, Santiago de Compostela e Dijon estudou Filoloxía Hispánica polo pracer de vivir nas palabras. Tamén nos libros. Dá aulas para aprender un pouco máis cada día e forma parte do colectivo de escrita feminista As Comadres das Letras, con quen en 2023 publicou a obra coral Contármonos (Alvarellos Editora). De 2022 é o seu libro Como dúas crebas, que viu a luz da man das súas compañeiras. «Son ginkgo biloba no outono, faísca no inverno, candea na primavera e limoada no verán. Pés na terra e rizos onde aniñar, gústame sentir que a vida é pura sinestesia para deixar que o verso limpo se encargue da evocación». (Fotografía da autora: Eva Teixeiro)."
Non se atoparon produtos que concorden coa selección.
1º Premio XL Certame de Poesía do Concello de Vilalba
Formato: 14 x 21 cms. Páxs. 64
ISBN: 978-84-89323-99-5
A poesía érguese neste libro como unha forma de dar orde ao caos do universo, ás “dimensións do baleiro”. Estruturado en cinco partes, denominadas “Fiestras…”, nesta obra o poeta interroga á soidade, ao esquecemento, á desilusión.
A lingua emerxe coma o seu piar: “lingua que me colles dende o berce / e me afastas do silencio orixinal”.
O autor detense tamén na denuncia social, cantando aos “eslombados”, aos “calados e ignorados”. E hai un espazo así mesmo para o amor, o “feitizo“.
Esta obra logrou o primeiro premio na edición número 40 (2014) do xa histórico Certame Literario do Concello de Vilalba (Lugo).
Páxinas: 140
Medidas: 14×21
Idioma: galego
Data de publicación: abril 2009
ISBN: 978-84-89323-30-8
Encadernación: rústica plastificada con lapelas
Ilustracións: Alfonso Martínez
Unha chamada última -que non derradeira- a salvar a paisaxe galega. Unha crítica fonda ás desfeitas. Un berro contra a destrución do noso contorno. E un clamor, tamén, con raiolas de esperanza, para soñar nun futuro de apego coa terra. 36 crónicas de prosa poética e denuncia, acompañadas -e acougadas, a un tempo- polo trazo lene e onírico do ilustrador Alfonso Martínez.
Selección de ilustracións de Alfonso Martínez para este libro.
1º Premio Certame Literario-Concello de Vilalba, 2012
Formato: 50 pp. 14×21 cms
ISBN: 978-84-89323-47-6
Corenta sonetos de amor. Xoán Piñeiro recréase na música dos hendecasílabos para transmitirnos a ledicia da entrega amorosa: unha doce atadeira, unha cadea lene, a quenda da catividade.
“Preso por ti, / deitando un mesmo zume”, exclama.
Esta obra obtivo o I premio no XXXVIII Certame Literario do Concello de Vilalba (2012).
Tras padecer unha fonda depresión, a escritora e filóloga Ursula Heinze (autora dunha extensísima e premiada obra literaria) decide ingresar voluntariamente no sanatorio psiquiátrico La Robleda, preto de Santiago de Compostela.
Neste libro relata os dous meses de finais de 2014 que pasou internada tratando de superar a súa enfermidade. Escribiu día a día. A obra que o lector ten nas súas mans é o retrato coral, intenso e fondamente humano da vida nun psiquiátrico.
«Aquí, no Sanatorio, podemos vivir como realmente somos –afirma Ursula–. Fóra, o mundo é real; pero, para sobrevivir, temos que disfrazarnos».
Formato: 128 pp. 14×21 cm
ISBN: 84–89323–10–0
Ano 1ª edición: 1979
Segunda edición en Alvarellos Editora: 2006
Ilustracións: Xohán Clodio
“Un intento de facer, con elementos surrealistas, unha poetización desta sociedade de consumo na que vivimos”. Así resumiu a obra o propio autor, Manuel María. O poeta escribiu este poemario en 1978 e saíu publicado por vez primeira en Alvarellos Editora ao ano seguinte, en febreiro. O Catavento de neutrós domesticados é un libro sorprendente, innovador e anticipador.
Un dos títulos históricos do primeiro catálogo desta editorial que, tres décadas despois da súa aparición, cumpría recuperar. A obra destila altas doses de inconformismo, retranca, desacougo e caos. Transcorre entre o íntimo e o social. Nela emerxen verdadeiros achados semánticos nun altísimo dominio do idioma.
A presente edición mantén a portada orixinal de 1979 coas ilustracións interiores de Xohán Clodio, e complétase cun amplo e documentado estudo por parte do profesor e escritor Camilo Gómez Torres, un profundo coñecedor da obra de Manuel María, a quen cualifica de “autor total”.
Unha experiencia íntima coa paisaxe de Galicia. Nunha viaxe moi persoal para 23 espazos.
Páxinas: 113
Medidas: 14×21 cm
Idioma: galego
ISBN: 978-84-89323-66-7
Encadernación: rústica
Data de publicación: maio 2011
Este libro recolle unha viaxe moi persoal a través de Galicia. En máis de 23 etapas, o autor expresa a súa experiencia íntima, directa e profunda coa paisaxe: os bosques do Eume, Finisterre, Montefur, Pambre, Cortegada, San Simón, o refacho de Ourense e o Pico Sacro son algunhas das estancias. Vizosos os bosques, o pobo dos emigrantes, a parte superior da néboa, a maxia Regueiro… Todos eles se internan na poesía en prosa de Xosé Manuel Lobato. Lugares místicos, ás veces caóticos, nos estados contiguos entre a realidade e a ficción. “Magia Natural telar tal vez se reúnen una utopía”, di o autor na introdución; talvez o paraíso ideal, ou unha realidade descoñecida para a maioría. O libro pretende voar sobre o patrimonio de Galicia, refractada, e tamén sobre a verdade -o idealismo- nun puñado de textos que abrollan espontaneamente a partir dunha perspectiva de fortes contrastes.